ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในปีมหามงคลนี้ จึงขอร่วมเทิดพระเกียรติคุณ ด้วยการขอน้อมนำแนวคิดในการดำเนินชีวิตที่ทรงสอนและทรงปฏิบัติเป็นแบบอย่างแก่พวกเราคนไทยมาเผยแพร่ เพื่อให้พวกเราได้ตระหนักและนำไปปฏิบัติเพื่อการสร้างความสุขอย่างแท้จริงในชีวิต โดยมีเนื่อหาของฟอร์เวิสเมล์ ดังนี้

อิ่มเดียว หลับเดียว

ข้าพเจ้าจะนำท่านย้อนหลังกลับไปเมื่อ ๔๐ ปีที่แล้วมา

ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์ใหม่ๆ

ทรงโปรดการทรงภูษาเป็นสนับเพลาสั้น(กางเกงขาสั้น)ในยามดึก

เวรยามรอบพระราชฐานที่ประทับต่างทำหน้าที่กันตามจุดต่างๆไม่มีบกพร่อง

ไม่มีการละทิ้งหน้าที่ ไม่มีการหยอกล้อเฮฮา ส่งเสียงอึกทึก หรือเล่นหัวกัน

เพราะต่างรู้หน้าที่ของตนว่ากำลังถวายอารักขาและถวายความปลอดภัย

แด่องค์พระประมุขของชาติ จอมคนของปวงชนชาวไทย

แม้จะมิได้ทรงเสด็จออกมาทอดพระเนตร แต่ทุกคนก็รู้หน้าที่กันเป็นอย่างดี

ยิ่งดึกอากาศยิ่งหนาว ลมพัดกรูเกรียวเสียงน้ำค้างตก

ใครจะนึกบ้างเล่าว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงเสด็จลงมา

ทรงพระราชดำเนินไปรเวท(เดินเล่น)

บางครั้งทรงเสด็จพระราชดำเนินมาเงียบๆ

แล้วก็มีพระราชดำรัสทักทายแก่ทหารมหาดเล็กที่ถวายเวรยาม

และนายทหารราชองครักษ์เวร

ประดุจน้ำทิพย์หยาดลงชโลมดวงใจของผู้ที่ทำการอยู่เวรยามให้ได้ระลึกถึง

พระมหากรุณาธิคุณว่า ทรงเป็นห่วงผู้ที่มาอยู่เวรยามด้วยความจงรักภักดี

แม้เวลาจะดึกดื่นแล้วก็ยังคงอยู่ในหน้าที่ด้วยอาการสงบ

ที่เป็นการถวายชีวิตเป็นราชพลี... ตอนนั้น

ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านหน้าข้าพเจ้า

ซึ่งกำลังหมอบกราบด้วยความเคารพอย่างสุดชีวิต

ทรงหยุดพระราชดำเนินแล้วมีพระราชดำรัสเรียกชื่อของข้าพเจ้า

จากนั้นทรงพระราชดำรัสต่อไปว่า “ ชีวิตมนุษย์เรานี่ อิ่มเดียว

หลับเดียวเท่านั้น ”ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านไป จนลับพระองค์

ข้าพเจ้าทบทวนพระราชดำรัสจนขึ้นใจ นึกไม่ออกว่าทรงหมายความว่าอย่างไร

จนรุ่งเช้าออกเวรแล้วจึงได้กลับบ้าน

อีกสองสามวันต่อมาได้มีโอกาสเข้าไปคุยธรรมะกับพระที่วัดเทพธิดา

จึงได้เอ่ยถามท่านมหาผู้มีเปรียญเป็นดีกรีว่า “ท่านมหาขอรับ

คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนี่ หมายความว่าอย่างไรขอรับ”

ท่านมหาขมวดคิ้วแล้วย้อนถามผมด้วยความฉงนฉงาย ทำให้ผมยิ่งงงเข้าไปอีกว่า

“โยมเฉลิมศักดิ์ไปเอาคำนี้มาจากไหนกันล่ะ” ข้าพเจ้ามิได้บอกท่านตรงๆ

ในที่สุดท่านก็ได้ตอบปัญหาให้ผมได้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่า…..

โยมเฉลิมศักดิ์ คำนี้น่ะ

ผู้ที่ได้กล่าวถึงนี้เป็นผู้มีความรู้ในพระพุทธพจน์อันมีความหมายยาวให้ย่นย่อ

เข้าใจได้ง่ายอีกด้วย คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนั้น มาจากพระพุทธพจน์

ที่ทรงให้ตัดความโลภ เพื่อให้ชีวิตเป็นสุข ให้รู้จักคำว่าพอ

เพราะมนุษย์เรานั้นจะกินได้มากเท่าใด ก็ไม่เกินอิ่มของตน

พออิ่มแล้วก็เท่านั้นแหละ อะไรก็ไม่วิเศษอีกแล้ว การนอนก็เช่นกัน

จะนอนนานแค่ไหนก็แค่อิ่มนอนของตัวเองเท่านั้น

มนุษย์เรานั้นวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะไม่รู้จักอิ่มได้มาอิ่มแล้วก็ยังอยากได้อีก

นอนอิ่มแล้วก็อยากนอนอีกอยากได้ให้มันมากขึ้นไปอีก

ถ้าคนเรายึดในหลักว่าอิ่มเดียวหลับเดียว โลกก็จะเป็นสุข

ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดีและแสวงหาจนทำให้เดือดร้อนกันไปทั่ว…

คนเรานะโยมจะบริโภคอาหารอันอิ่มเอมโอชะสักเท่าใดก็อิ่มเดียว

กินข้าวคลุกน้ำปลาหรือกินอาหารจีนรสเลิศชามละเป็นพันบาท

ก็อิ่มเดียวแค่อิ่มเท่านั้นกินเข้าไปไม่ได้แล้ว จะนอนบนที่นอนยัดนุ่น

รองด้วยสปริงอยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ

นอนในสลัมหรือ นอนในคฤหาสน์ ก็แค่นอนหลับอิ่มเดียวเท่านั้น

เต็มอิ่มแล้วก็ต้องลุกขึ้นมา ชีวิตของมนุษย์ทุกคน

ก็เท่าเทียมกันด้วยอิ่มเดียวและหลับเดียวนี่แหละ

http://gotoknow.org/blog/peacewarrior/94527